Pirates of the Caribbean

TRANSLATION BUTTON BELOW   ⬇️

Voordat we naar Union Island gaan om uit te klaren van de eilandengroep St.Vincent and the Grenadines, bezoeken we nog Mayreau. We ankeren in Salt Whistle Bay (paar videootjes van dit gebied) Klein baaitje wat er prachtig uitziet. Ook Saline Bay doen we daar nog aan maar dan verder naar Union Island. Het is inmiddels 2 augustus. Het is bij Clifton een goed beschermde baai achter een groot rif maar wel ook een rif middenin. Helaas lopen we bij het zoeken naar waar te ankeren vast op een zandbank voor het rif. En dan…….blijkt de Carieb nog steeds piraten te hebben. In grote getale komen er allerlei vissersbootjes naar ons toe. De prijs om ons los te trekken moet meteen onderhandeld worden, echter ze hebben allemaal extreme bedragen voor ogen. We hebben geen keus want komen zelf niet los dus na onderhandelen gaan we akkoord met een nog steeds te hoge prijs. Het lukt ze echter niet maar er is ook al een andere kaper op de kust met een sterkere motor. Via de kraanlijn uit de top van onze mast zijn we na 1 minuut weer vrij van de zandbank met een kleine duizend euro armer! Tja, kut gevoel maar we kunnen in ieder geval weer varen. We kunnen in het dorpje wat meer levensmiddelen krijgen dan de weken hiervoor en dat troost ons een beetje na deze akelige ontvangst. En dan ontdekken we ook nog een ieni mieni restaurantje ('bij Lisa')  dat er zeer verzorgd uitziet. Beetje achteraf maar ziet er gloednieuw en erg gezellig uit. 1 tafeltje voor 2 personen op het terrasje met twee fauteuils om uit te buiken. We strijken neer en genieten van de supervriendelijke meiden die ons ontvangen. De maaltijd is weer eenvoudig maar lekker. Koud biertje erbij en we zijn weer opgemonterd. Clifton zelf, het dorpje, stelt weer weinig voor maar heeft dus wel iets meer faciliteiten. Er is nog veel schade van hurricane Berryl die hier 2 jaar geleden langskwam. Veel daken zijn verdwenen zodat soms in een tentje wonen dan nog de enige optie is. Het is toch wat met al die armoede die we zien. Zo af en toe helpen we iemand een beetje maar dat we de wereld niet kunnen redden is ook duidelijk. Geen fijn gevoel geeft het ons. Op 5 augustus klaren we uit in Clifton. Op weg naar de volgende groep eilandjes. Petit Martinique, Carriacou en Grenada. We doen eerst Petit Martinique aan, klein, groen maar weer erg arm. Opletten trouwens met het zeilen in dit gebied want het barst hier van de riffen. 8 augustus gaan we door naar Carriacou en ankeren in een mooie baai. We kunnen hier echter ook niet inklaren. We komen er achter dat het kantoortje een jaar geleden is gesloten.

De volgende ochtend wordt ons verzocht bij het tegenoverliggende Sandy Island te gaan liggen want we blijken in de aanvliegroute van de particuliere vliegtuigjes te liggen. Nou is onze mast wel hoog maar zooo hoog nou ook weer niet. Maar ok, we verplaatsen naar Sandy Island. Dat is wel een bijzonder plekje en we genieten er van. 12 augustus gaan we door naar Tyrell Bay om dan toch eens in te  klaren. Na een vanaf de eerste seconde vijandige ontvangst in het kantoortje wordt ons al rap duidelijk dat customs niet accepteert dat we nu pas inklaren. Wat we ook aanvoeren….het heeft geen zin en om een lang verhaal kort te maken worden we beboet met opnieuw zo'n duizend euro. Gatverdamme…..zo gaat de lol er wel even af. Ook dit maar weer afgeblust met een koud Carib biertje en gedeeld met andere zeilers die ons laten weten dat customs hier er inmiddels om bekend staat zo op te treden. Al met al zijn we blij op 19 augustus dit eiland te verlaten na ook hier weer verder rondgekeken te hebben. Drama, het wordt steeds armer overal. Grenada, verademing.

We komen in een echte supermarkt! Nog nooit zo blij geweest om weer eens iets anders te kunnen eten dan kip en rijst met 2 cm2 sla. Beetje overtrokken dit maar daar komt het wel op neer. We ankeren in de Grand Anse baai. Ook dat gaat weer niet zonder slag of stoot….Er zijn hier veel moorings gelegd maar wij willen altijd ankeren omdat die boeien niet altijd te vertrouwen zijn. De volgende ochtend komt mooringboy Dwight langs. We mogen blijven liggen maar moeten wel 20 euro per nacht betalen. Oké doen we. Echter, naarmate we hier langer zijn, komen we er achter dat je niet betaald als je wat verder van de kust ligt. Ook de ankerplek bij het fort moet kunnen. Dwight wijst echter alles af en brengt ons een waarschuwing van zijn baas over. We moeten aan een mooring. Als we dat niet doen zal de kustwacht met een boete langskomen. We zoeken eerst een naastgelegen baaitje op maar keren de volgende dag terug. Na informatie via inmiddels bevriende Canadese zeilers kunnen we concluderen dat alles een verzonnen verhaal was en liggen we nu gewoon weer zonder mooring geld voor anker. Ook hier weer piraten dus. Afijn, we gaan weer gewoon door en genieten van Grenada. Morgen opnieuw reparatie van mijn telefoon. Goed adresje hier gevonden! Onze beide telefoons hier al laten repareren maar die van mij moet blijkbaar nog nazorg hebben. 
Steven trouwens inmiddels na artsbezoek aan de beterende hand. Had een zwemmersoor opgelopen, een pijnlijk iets waar 3 dagen antibiotica moet helpen. En dat lukt!

Nou luitjes, wij wensen jullie allen weer alle goeds en laten over een tijdje weer van ons horen! PS. Jullie reacties trouwens super leuk! Dank jullie wel !!😘😘😘

 8 september